14 kat · level 1–700
Orta Dünya
İnsanın yaşadığı âlem. Yolculuk buradan başlar, çünkü orta dünya tanımı gereği insanın durduğu yerdir: bozkır, otağ, göl, kurgan, yayla. Paletler yeşil, altın ve toprak ekseninde kalır; bu âlem yukarı değil yana büyür — bir yığın değil, bir coğrafya.
Katlar
Bozkır
Uçsuz bucaksız otlak, alçak akşam güneşi, ufukta tek bir otağ silueti.
Ulukayın
Dünya ağacının gövdesi. Kabuk dokusu, yosun, aralardan sızan ışık.
Otağ
Han çadırının içi. Kilim dokuları, ocak ışığı, asılı kopuz.
Ak Göl
Aynadan bir göl. Taşlar suyun üstünde duruyor, altında yansımaları var.
Kurgan
Bozkırdaki taş höyükler ve balbal heykelleri. Alacakaranlık.
Yaz Yaylası
Yüksek otlak, çiçek tarlaları, aşağıda vadi. Yılın en parlak katı.
Kış Obası
Kar altında konaklama. Ayaz Ata'nın mevsimi; nefesler buharlaşıyor.
Şaman Ormanı
Huş ağaçları, dallara bağlanmış rengârenk kurdeleler, davul sesi.
Kervan Yolu
Kervansaray avlusu. İpek balyaları, develer, tozlu ikindi ışığı.
Nevruz Şöleni
Baharın ilk günü. Ateşler yakılmış, üzerinden atlanıyor, her yer kırmızı-yeşil.
Hıdrellez Gecesi
Dilek ağacına bağlanan kâğıtlar, gül dalı, mehtap.
Kopuz Meclisi
Ozanların toplandığı gece. Yarı karanlık, tek ışık kaynağı ocak.
Ötüken
Kutlu orman-dağ; hanlığın merkezi sayılan yer. Yaşlı ağaçlar, sis, taş sunaklar.
Temir Kapıg
Demir Kapı — bilinen dünyanın kenarındaki geçit. Ötesi karanlık; inişin ağzı burası.