Ayaz Ata, Türk halklarında kışı ve ayazı temsil eden yaşlı figürdür. Kazakça ve Kırgızcada bugün yılbaşının "dede"si olarak yaşıyor; daha eski anlatılarda soğuğun kendisinin iyesidir — kızdırılmaz, saygı gösterilir.
Karşısında Ayaz Ana ya da bahar figürleri durur; yılın iki yarısı bu ikilinin nöbet değişimidir.
Balbal'da Kış Obası katı doğrudan onun mevsimi: kar altında konaklama, buğulanan nefesler ve buz taşı mekaniği.
İlgili: Nevruz
