Şahmaran, Anadolu ve Mezopotamya anlatılarının yılan kraliçesidir: beli yukarısı kadın, aşağısı yılan. Yeraltındaki mağarasında yılanlarıyla yaşar ve şifanın sırrını bilir.
Anlatının bilinen kolunda Camsab adlı bir genç mağaraya düşer, Şahmaran onu yıllarca ağırlar ve sonunda gitmesine izin verir — bir şartla: kimseye söylemeyecektir. Sır açılır, Şahmaran öldürülür ve etinden şifa elde edilir. Hikâye bu yüzden hem bir dostluk hem bir ihanet anlatısıdır.
Şahmaran resmi hâlâ Tarsus ve Mardin çevresinde cam altı resmi olarak yapılıyor.
Balbal'da Şahmaran'ın Mağarası Yeraltı'nın üçüncü katı: duvarlarda pullu desenler, yeşil fosfor ışığı ve yoğun sis.