Tulpar, Türk destanlarının kanatlı atıdır. Kazak, Kırgız ve Tatar anlatılarında kahramanın bineği odur; kanatlarını çoğu zaman kimse görmez, çünkü görüldüğü anda güçlerini yitirir.
Tulpar yalnız hızlı değildir: sahibini tanır, tehlikeyi önceden bilir, konuşur ve öğüt verir. Destanda at kahramanın yarısıdır — ölümü kahramanın ölümüne denk sayılır.
Balbal'da Tulpar'ın Yolu Gök'ün ikinci katı: bulutlarda parlayan nal izleri ve yavaşça yer değiştiren "uçan taşlar".
İlgili: Hüma