Yer-su (yer-sub), Orhun yazıtlarında geçen bir ikilemedir ve vatanın kendisini, aynı zamanda onu koruyan iyeleri anlatır. Her dağın, her pınarın, her geçidin bir iyesi vardır; oradan geçen ondan izin ister.
İzin isteme biçimi bugün de sürüyor: bir kaynağın başına bez bağlamak, bir geçide taş bırakmak, ağaca kurdele asmak. İyeler kötü değildir ama saygısızlığa tahammülleri yoktur.
Balbal'ın Unsurlar takımı bu düşüncenin dört ayağı: Od, Yel, Su, Yer. Dördü de her âlemde aynı adla geçiyor — çünkü ateş her yerde ateştir.