Kut, Türk düşüncesinde iki şeyi birden anlatır: yönetme yetkisi ve yaşama gücü. Han, Tengri'den kut aldığı için hükmeder; kut giderse hüküm de gider. Aynı sözcük bir insanın canı, talihi ve bereketi için de kullanılır.
Kut verilir ve geri alınır. Bu yüzden anlatıda bir hanın yenilgisi yalnız askeri değil, ilahi bir olaydır: kutunu yitirmiştir.
Sözcük bugün Türkçede "kutlu", "kutsal", "kutlamak" biçiminde yaşıyor.
Balbal'da Kut üç taşlık bir takımın adı: Umay, Tengri ve Erlik. Üçü de iye — yani bir yerin ya da bir işin sahibi.