Umay, Türk mitolojisinde doğumu, çocukları ve doğurganlığı koruyan dişil iyedir. Adı "ana rahmi, eş" anlamındaki eski kökle bağlıdır; Orhun yazıtlarında hakanın annesi "Umay tek ögüm katun" — Umay gibi annem hatun — diye anılır.
Umay çocuğun üstünde duran, uyurken gülümsemesini sağlayan koruyucudur. Kaybolduğunda çocuk hastalanır; kamın işi onu geri çağırmaktır.
Balbal'da Umay İyeler takımının üç taşından biri. Ayrıca oyunun en son ödülü onun adını taşıyor: otuzuncu katı bitiren oyuncu Umay taş temasını açıyor. Yolculuğun en yukarısında en eski koruyucunun olması tesadüf değil — çıkış da bir doğum sayılıyor.